İngiltere seyahatim şu şekilde gelişti: Geçen yıl Mart ayında AB Eğitim ve Gençlik Programları Merkezi Başkanlığı’nca Avrupa Komisyonu ile birlikte yürütülen faaliyetler kapsamında öğretmenler için yurt dışında hizmet içi eğitim faaliyetleri  ( Comenius In-service Training Activities) duyurularını okuduktan sonra bu faaliyete  katılmaya karar verdim. Kurs seçerek başvurumu yaptım. Geçtiğimiz yaz ayında,  İngiltere’nin Exeter şehrinde İngilizce Öğretmenleri için “Drama Techniques for the English Language Classes” başlıklı kursa katılmaya hak kazandım. 

Kurs 3-14 Eylül 2007 tarihinde gerçekleşti. Hazırlık aşaması biraz yoğun ve zordu. Özellikle pasaport ve  vize almak için gereken belgeler ve diğer dokümanları hazırlamak yorucuydu. Ben, ilk kez yurt dışına çıkacağım için çok heyecanlıydım. İstanbul’dan 2 Eylül akşamı uçağa bindim ve 4 saat sonra Londra’ya indim. O an çok farklı bir duyguydu benim için; çünkü uzun zamandan beri bir İngilizce öğretmeni olarak İngiltere’de bulunmak ve o tecrübeleri derslerimde kullanmak istemişimdir. Artık yabancı bir ülkedeydim, her şey bize yabancıydı.

İngiltere’deki ilk izlenimim, insanların yardımseverliği ve güler yüzlü oluşu idi. Exeter şehrine nasıl gideceğim konusundaki sıkıntımı bir kişinin tarifi ile halletmem beni epey şaşırttı. Sabaha karşı kursun yapılacağı şehre vardım.

İngiltere’nin beni en çok etkileyen özellikleri;  her tarafının yemyeşil oluşu, tarihi dokusu oldu.  Kapalı havası ise ülkemin ne kadar güzel olduğunu, ne kadar şanslı olduğumu bana bir kez daha hissettirdi.  

İnsanları gözlemlediğimizde de gerçekten birbirlerine ve çevrelerine karşı olan saygıları bizi etkiledi. İnsanlar birbirlerini hiç tanımasalar da güler yüzlü bir şekilde selamlaşabiliyorlar. . Sokaklar, caddeler tertemiz kimse çöp atmıyor. Özellikle, hiçbir kapalı mekanda sigara içilmiyor. Temiz çevre ve temiz binalar. İnsanlar sıraya girdiklerinde herkes birbirine öncelik tanımaya çalışıyor; hele yaşlı veya hamile bayan varsa hiç bekletilmiyor. Ayrıca, İngiltere’de özellikle yaşlı ve sakat insanlara saygı ve hizmet son derece mükemmel. Bütün kaldırımlara tekerlekli sandalyeler  rahatlıkla inip çıkabiliyor. O insanları kendi başlarına sokakta çarşıda görebiliyorsunuz. Otobüse de çok rahat binebiliyorlar. Kısacası, bizim ülkemizde görmeyi arzuladığımız bu özelliklere gıptayla baktığımı itiraf etmeliyim.

İngiltere’de akşam saat 5.30’dan sonra mağazalar, dükkanlar kapanıyor ve sokaklar boşalıyor. O saatten sonra insanlar işten çıkıp günün değerlendirmesini yapmak ve sohbet etmek için cafe ve barlara gidiyorlar. Bu cafe ve barların özelliği bizdekilerden farklı olarak kültür değerlerinin yaşatıldığı mekânlar olarak kendini göstermesidir.

İngiltere’nin özellikle büyük şehirlerinde çok farklı kültür ve milletten insanlar bulunmakta; sıkı kurallar ve bu kuralların takibi ile insanlar huzur ve güven içerisinde yaşamaktadırlar.  

                                                                                              Hasan  SATILMIŞOĞLU

                                                                                        Amasya Bilim ve Sanat Merkezi